Encuentro de movimientos opositores al TAV en Hendaia

Esta mañana más de un centenar de personas de grupos opositores al TAV de diferentes países (Euskal Herria, Estado español, Francia, Italia) nos hemos reunido en el antiguo mercado (“les halles”) en Hendaia. Los diferentes grupos participantes han hecho una exposición de la situación del proyecto y de la experiencia de lucha en su región (se adjunta la lista de estos grupos) y posteriormente hemos debatido y aprobado una declaración común para unir nuestras fuerzas y hacer oír nuestras voces con más fuerza, ya que los problemas a los que nos enfrentamos son los mismos en todos estos lugares.Una treintena de grupos opositores al tren de alta velocidad (TAV) de diferentes países han suscrito una declaración común en la que exigen a las instituciones que abran una reflexión sobre “lo absurdo y lo innecesario” de las grandes infraestructuras y exigen la paralización “inmediata” de las obras y proyectos del TAV. Asociaciones y movimientos de diversos estados países (Euskal Herria, estados español y francés, Italia) que se oponen a la construcción de nuevas líneas de alta velocidad y líneas de gran capacidad para el transporte rápido de mercancías se han reunido esta mañana en Hendaia para exponer las distintas situaciones y experiencias de lucha de sus países, y posteriormente han aprobado una declaración común para “unir fuerzas”.

En la declaración, suscrita por una treintena de colectivos, subrayan en que esos proyectos constituyen un “desastre ecológico, socioeconómico y humano” para los territorios que atraviesan, que son “incapaces de traducirse en una participación de la población en los procesos de decisión” y denuncian su “coste colosal”.

Por ello, exigen a las instituciones europeas que abran una reflexión acerca del “absurdo y lo innecesario” de las grandes infraestructuras como el TAV, autopistas, ampliación de aeropuertos o superpuertos, y a los gobiernos francés, español e italiano que paralicen inmediatamente las obras y proyectos del TAV y acometan un “verdadero debate público uniforme a escala europea” sobre el modelo de transporte, de ordenación del territorio y de sociedad.

En el documento abogan por la regeneración, el mantenimiento y la optimización de las líneas existentes como “solución alternativa más aceptable desde un punto de vista medioambiental y a un coste económico mucho menor que la construcción de líneas nuevas”, y reclaman “la restitución en última instancia de la capacidad de decisión a las poblaciones directamente afectadas”.

DECLARACIÓN EN EUSKARA:

2010eko urtarrilaren 23ko adierazpen komuna

Honako adierazpen hau Europar Batasuneko hainbat Estatutan (Frantzia, Espainia, Italia) Abiadura Handiko Trenen linea berrien eta ahalmen handi eta azkarreko merkantzia-lineen eraikuntzaren aurka diharduten hainbat elkarte eta mugimenduk elkarlanean landu dugu, gaur bertan gure indarrak batuz gure ahotsa entzunarazteko, aurrean ditugun arazoak berdinak baitira leku horietan guztietan.

Gure aurkakotasuna, beraz, tokiko markotik Europakora pasa dela esan genezake. Hemen elkartu garenok, hainbat estatutan (Italia, Frantzia, Espainia) AHTren linea berrien eta ahalmen handi eta azkarreko merkantzia-lineen eraikuntzaren aurka gauden herritar, elkarte eta giza mugimenduok honakoa adierazten dugu:

- proiektu horiek zeharkatzen dituzten lurraldeetan, ingurumen, sozio-ekonomia eta gizartearen ikuspuntutik hondamendia besterik ez dakarte: natura inguruneen eta nekazal lurren suntsidura, ingurunearen kalte eta narriadura dakartzaten lerroak, herritarrengan eragin kaltegarriak sortuko dituztenak,
- egitasmo horiek ez dute erabakiak hartzerakoan herritarren parte-hartzea kontuan hartzeko gaitasuna. Gobernuek eta administrazioek proiektu horiek herritarrengan sorrarazten duten aurkakotasun sakonaren aurrean darabilten iluntasuna salatzen dugu eta baita herritarron argumentu eta proposamenekiko agertzen duten erdeinua,
- linea berri horien eraikuntzaren zuribide ofiziala, trafikoa eta errentagarritasun sozio-ekonomikoari dagokionez, sistematikoki hipotesi faltsuen eta eraikuntza-lanen kostuaren gutxiestearen gainean eraiki dute, benetako erabilgarritasuna frogatua ez duen proiektua hobeto “saltzeko” asmoz; azterketa ugarik, ordea (Essig txostena Bretainian, Bermejoren txostena Hego Euskal Herrian, Citec Ipar Euskal Herrian, Brossard 1998 eta Ponts et Chaussées 2003 Rhône-Alpeak, Lyon-Turin linearen inguruko Behatoki Teknikoaren Pleguak, italiar erakundea), bai eta Frantzia eta Italiako Kontu Auzitegien txostenek ere, argi utzi dute ekonomia eta gizartearen ikuspuntutik proiektu horiek ez dutela inongo
funtsik,
- AHTri esleitu dioten lehentasuna gastu izugarriaren gainean egin dute, gertuko mugikortasunaren eta jada badiren trenbideen mantentze-lan eta garapenaren kaltetan, lurraldea bere osotasunean barne hartuko lukeen merkantzietarako sarea eta herritar guztion eskura izango den garraio zerbitzu publikoa izan litekeena babestu eta optimizatu gabe,
- AHTen eraikuntza azpiegitura handiak sortzearen etengabeko bide eroan kokatzen da (autopistak, aireportuak handitzea, super-portuak…) eta garapen iraunkorraren aurka doa. Kapitalismo globalizatuak eragin duen garraio-hedapen beldurgarria salatzen dugu, tokiko garapen orekatua galarazteaz gain, funtsik gabeko trafiko eta ekoizpenen kontzentrazioa eta deslokalizazio basatia sustatzen baititu.

Honakoa exijitzen dugu:
- Europako Batzordeari eta Europako Parlamentuari, Europar Batasunaren mailan distantzia ertain eta luzeko garraio-politiken ardura duten heinean, azpiegitura handien zentzugabekeria eta behar ezaren inguruko gogoeta irekitzea (AHT, autopistak, aireportuen handitzea, super-portuak…) eta Europako garraioen inguruan (TEN-T Trans Europe Networks – Europa osoko Garraio Sareak) EBk duen estrategiaren berrazterketa sakona bultzatzea,

- Frantzia, Italia eta Espainiako Gobernuei, AHTren lan eta proiektuak berehala bertan behera uztea, Europa mailan benetako eztabaida publiko uniformea abiarazteko AHTren hedatze neurrigabearen oinarrian dagoen garraio-, lurralde- eta gizarte-ereduaren inguruan.

Irtenbideak honako hauetan bilatu behar direla baieztatzen dugu:
-dauden lineak berritu, mantendu eta optimizatzea, ingurumenaren ikuspuntutik onargarriena litzatekeen bidea izateaz gain, bide berriak eraikitzeak baino askoz ere gastu gutxiago eta Frantzian 2009ko abuztuaren 3ko Ingurumenari buruzko
Grenelle legearen 1. artikulua betetzea baitakar (”Delors-en Liburu Zuria” delakoak ere goratua).

-garraioa gutxitzea, ekonomia- eta gizarte-ereduaren eraldaketa sakonari lotuta, gertukotasuna eta ekonomiaren birkokapena lehentasun gisa hartuz,

-azken buruan, azpiegitura hauek zuzenean eragiten dieten herritarrei erabaki ahalmena itzultzea, garapen-eredu inposatuaren aurrean benetako demokrazia eta tokiko autonomiaren bermea dena.

This entry was posted on Igandea, urtarrila 24th, 2010 at 12:13 am and is filed under Albiste nagusiak, Albiste orokorrak. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.